Boek van de maand mei – Ad Liesker
IJsselstein - Fietssport Magazine, het officiële orgaan van de NTFU, bevat veel informatie voor de toerfietser. Een onderwerp dat altijd mijn bijzondere aandacht heeft, is, uiteraard zou ik bijna zeggen, is het gedeelte Wielerboeken. In het april-nummer van dit jaar werd aandacht gevraagd voor het boek: Wielerpassie aan de Schelde, de turbulente geschiedenis van 100 Scheldeprijzen 1907-2012, geschreven door René Vermeiren.
De schrijver ken ik al een antal jaren als speaker bij de Nationale Sluitingsprijs in Putte-Kapellen.
Het toeval wilde dat ik dit boek op 3 maart 2012 gekocht had op de sportbeurs voor voetbal, wielrennen en andere sporten in de aula van college De Heemlanden in Houten.
Om eerlijk te zijn, het was natuurlijk helemaal geen toeval. Ik heb altijd al een bijzondere belangstelling gehad voor “jubileumboeken”. Historie (=geschiedenis) vond ik op de middelbare school al een van de boeiendste vakken. Immers, vanuit het verleden kent men het heden. Wat mij betreft vertellen deze boeken zo veel meer als een boek over een individuele renner. Zij roepen bij mij ook altijd veel vragen op, zo in de geest van: er waren 96 deelnemers, er staan 41 namen in de uitslag, wat is er gebeurd met die andere 55, wat voor coureur was nr. 17 in de uitslag, uit wat voor gezin kwam hij, heeft hij verder nog uitslagen gemaakt, kon hij nog meer als wielrennen, welke opleiding heeft hij genoten, wat is hij gaan doen na zijn sportieve loopbaan etc..
Laat er geen misverstand over bestaan, ook boeken over een individuele wielrenner kunnen heel boeiend en interessant zijn. In “Het boek van de maand juni” zal ik aandacht besteden aan een boek over een individuele wielrenner. Een boek dat ik de kwalificatie “buiten-categorie”zou willen geven.
“Wielerpassie aan de Schelde” is een prachtig lees- en naslagwerk geworden. Het geeft een goed beeld hoe het wielrennen in Vlaanderen beleefd werd en wordt. Kermis, bier, plezier, oude contacten ophalen, verhalen over vroeger, veel, heel veel volk op de been, en, o ja, de koers komt ook nog voorbij!
Ieder jaar krijgt zijn deel: bijzondere feiten; mededelingen over de koers uit de kranten zoals de Gazet van Antwerpen, Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws, Le Matin, De Volksgazet, De Standaard, Het Volk en Het Belang van Limburg; het parkoers, in de loop der jaren regelmatig aangepast, en een stukje over de winnaar. En dat alles aangevuld met veel (actie-)foto’s. Bij sommige jaren wordt ook het prijzenschema vermeld.
Ook worden de 10 wereldkampioenen op de weg die de Scheldeprijs hebben gewonnen en de Schotenaars die deelgenomen hebben, vermeld.
Tot nu toe zijn er 2 renners die met drie zeges recordhouder zijn: Peet Oelibrandt (1960-1962-1963) (zie foto) en Mark Cavendish (2007-2008-2011).
Heel bijzonder, aan het slot van het jaarlijkse overzicht bevinden zich twee vrijwel blanco pagina’s met uitsluitend de tekst: 2012, woensdag 14 april. Vanaf 15 april kan deze dubbele pagina afgeprint worden op www.scheldeprijs.nl.
Uiteraard heb ik “deze opdracht” uitgevoerd zodat het boek nu helemaal compleet is.
Winnaar Marcel Kittel (Argos-Shimano) verdiende dit jaar met zijn eerste prijs € 7515,–.
Na de finish knalde Jonathan Cantwell op een Britse fotografe. Zij werd met een oogkasbreuk en een gebroken sleutelbeen naar het ziekenhuis afgevoerd. Bij de renner werd later een klaplong vastgesteld. Zo eindigde de 100e editie toch wat minder feestelijk.
De Scheldeprijs maakt inmiddels deels uit van Flanders Classics, samen met de Omloop het Nieuwsblad, Dwars door Vlaanderen, dit jaar zo mooi gewonnen door Niki Terpstra, Gent-Wevelgem, de Ronde van Vlaanderen en de Brabante Pijl. (www.flandersclassics.be). Stuk voor stuk wedstrijden om U tegen te zeggen.
Ik blader nog even door het boek: Zondag 25 juli 1943 wint Eloi Meulenberg, de wereldkampioen van 1937. Op plaats 39 eindigt Frans Hotag. Hij wint dat jaar wel de hierboven vermelde Nationale Sluitingsprijs. Hij sterft in 1944 in een concentratiekamp. In 1954 bestaat de Nationale Sluitingsprijs 25 jaar. Naar aanleiding van dit zilveren jubileum en ter ere van Frans Hotag krijgt deze koers sindsdien ook de naam ‘Grote prijs Frans Hotag’.
Onze streekgenoot Gerard Vianen wordt dinsdag 30 juli 1968 derde achter Ward Sels en Harry Steevens. Gerard won op 14 september 1967 het Kampioenschap van Vlaanderen in Koolskamp. Ook zo’n “oude” koers; wordt dit jaar, op 14 september, voor de 97ste verreden.
Daan Luyckx, de huidige manager van Vacansoleil-DCM wordt op dinsdag 26 april 1988 84-ste, nog voor Johan Bruyneel (89ste), de manager van RadioShack-Nissan-Trek.
Woensdag 24 april 1991: Re Leone, il primo vincitore Italiano – Mario Cipollini.
Godfried de Vocht wint op dinsdag 2 augustus 1932 voor het tweede opeenvolgende jaar en verdient 1750 frank. Hij is de grootoom van onze landgenoot Guus Bierings die in 1978 samen met Bert Oosterbosch, Jan van Houwelingen en Bert Oosterbosch wereldkampioen ploegentijdrit (110 km) werd.
Mijn favoriete renner, Rik van Looy, de Keizer van Herentals, wint op dinsdag 31 juli 1956 én dinsdag 30 juli 1957. Rik is de enige renner die alle klassiekers won die tijdens zijn carrière op de kalender stonden. Zelfs Eddy Merckx kan dat niet zeggen!
Voor wat Herentals betreft, dit jaar bestaat de stedenband IJsselstein-Herentals 30 jaar. Ongetwijfeld reden voor een feestje.
Zo kan ik nog wel een aantal dagen doorgaan! Wat je allemaal uit een schitterend en volledig jubileumboek kunt halen.
En tenslotte, wat heeft de RTC met de Scheldeprijs? Een aantal jaren geleden, wanneer was het ook alweer, reden wij onze weekendrit vanuit de Volksabdij aan de Onze Lieve Vrouw ter Duinenlaan in Ossendrecht. De zaterdag reden wij door het Zeeuwse land en de zondag reden wij grotendeels in België over wegen die deels ook door de renners in de Scheldeprijs werden/worden aangedaan. Het is maar dat u het weet!
Lentemarkt Montfoort
Montfoort - Zaterdag 21 april organiseerde de Ondernemersvereniging Montfoort weer een gezellige Lentemarkt. Diverse verenigingen presenteerden zich waar onder natuurlijk ook RTC Montfoort. Aan belangstelling niets te klagen bij de RTC kraam. De RTC had een prijsvraag uitgeschreven met als hoofdprijs een taart van bakker van Rooijen. De deelnemers aan de prijsvraag moesten het gezamenlijke gewicht raden van een carbon fiets en een aluminium fiets. De prijsvraag werd gewonnen door de jarige heer J. Deijns van de Achterbaan in Montfoort.
Een activiteit van een vereniging kan natuurlijk niet zonder vrijwilligers, de RTC leden Ted, Jeroen, Dirk, Xander en Gert Jan hebben enkele uren van hun vrije tijd besteed aan het “bemensen” van de RTC kraam. Hans, Erik en Nico hebben zelfs hun hele vrije zaterdag opgeofferd.
Wat is een vereniging zonder vrijwilligers?
Boek van de maand april – Ad Liesker
IJsselstein – Het is voorjaar, het hart van de wielerliefhebber gaat sneller kloppen, want………….. de voorjaarsklassiekers komen er aan. Dus wordt er afgestemd op …………Sporza. Waarom kiezen zo veel Nederlandse wielerliefhebbers voor “den Belg” en niet voor de NOS?
Dit lijkt mij een onderwerp voor een afstudeerscriptie (HBO) of misschien zelf wel voor een proefschrift of dissertatie (Universiteit).
Laat ik alvast een kleine voorzet geven: buitengewoon grote vakkennis, scherpe analyses gecombineerd met humor en op een boeiende wijze verteld.
Uiteraard is een grote groep mensen verantwoordelijk voor de uitzendingen van deze wielerwedstrijden. Zonder al die anderen te kort te willen doen, wil ik er drie noemen: Michel Wuyts, José de Cauwer en André Meganck.
Aan Michel Wuyts zal ik wellicht nog eens een afzonderlijke column wijden, over José de Cauwer hier onder meer en dan André Meganck, voor velen wellicht een grote onbekende. Hij is de stille kracht op de achtergrond. Hij omschrijft zijn werk als volgt: Ik werk achter de schermen. Dat doe ik ook het liefst, ik ben niet de man die steeds in beeld wil komen. Mijn werk is even belangrijk als dat van een commentator. Tijdens de rechtstreekse uitzending zit ik naast de commentatoren. Via het internet zoek ik allerlei randinformatie op, ik volg tegelijk ook de wedstrijdradio en geef die informatie door aan de commentatoren. Ik zwijg dus ook niet de hele tijd, ik heb een aparte verbinding met bijvoorbeeld Michel Wuyts. Die hoort wat ik hem vertel en hij geeft dat mee aan de kijker. Ik verzorg ook de technische aspecten in de commentaarcabine en bepaal dus wanneer Renaat Schotte vanop de motor in de ether komt. Soms zijn er wel eens stressvolle momenten in de commentaarcabine. Wanneer de commentaarlijn naar Brussel wegvalt, hebben we natuurlijk een groot probleem. Ik zorg dan dat de stem van de commentator via een gsm wordt doorgegeven, tot de lijn hersteld is.’
En dan nu José de Cauwer. Afgelopen week heb ik het boek “De kijk van de Cauwer, een blik achter de schermen van het topwielrennen” geschreven door Rik Vanwalleghem uitgelezen. Vanwalleghem is schrijver van een groot aantal wielerboeken en tegenwoordig directeur van het Centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde. Uit eigen ervaring weet ik dat dit Centrum een bezoek zeker waard is.
De Cauwer is een redelijk tot goede beroepswielrenner geweest die altijd slim kpoerste en in ons land vooral bekend is als “de meesterknecht” van Hennie Kuiper. Hij maakte deel uit van de volgende ploegen: Hertekamp, Sonolor-Gitane, Frisol-GBC, Ti-Raleigh en Peugeot.
Vrijwel direct na het afsluiten van zijn actieve wielerloopbaan werd hij ploegleider (DAF trucks, Jacky Aernoudt, ADR, Iso-Tulip en Tulip Computers). Daarna is hij een groot aantal jaren, met succes, coach bij de Belgische Wielerbond geweest en dan nu commentator.
Het boek bestaat uit de hierboven genoemde elementen uit het wielerleven van de Cauwer: renner, ploegleider, coach en commentator.
De lezer krijgt een goed inzicht in de enorme betrokkenheid van de Cauwer bij de wielersport (b.v. de nacht voor de Ronde van Vlaanderen kan hij nauwelijks slapen), zijn bijzondere kennis van de wielersport en zijn natuurlijke gave om wielrenners te coachen en beter te laten presteren.
Ik hoop nog lang van zijn commentaar te kunnen genieten.
Basisschool de Fontein in actie voor Alpe d’HuZes!
Harmelen – Woensdag 4 april was het dan zo ver! De klas van Inge van Leeuwen, dochter van Jan, van de basisschool de Fontein uit Harmelen hield hun Aktie voor Alpe d’HuZes. Inge had bedacht dat fietsen schoonmaken wel heel goed pastte als actie voor Alpe d’HuZes.
Bij de actie had ze hulp van haar klasgenoten, 30 in totaal. Ook was er hulp van enkele ouders. Naast het schoonmaken van fietsen had de klas een kraam ingericht waar koffie, thee, limonade en koek te koop was. Natuurlijk ging ook de opbrengst hiervan naar het goede doel.
De klas is de hele middag onder grote belangstelling bezig geweest met deze actie, onder de belangstellenden waren ook drie leden van Team Montfoort 2012, Fred, Aswin en natuurlijk vader Jan.
De klas zong ook nog een zelf gemaakt lied, de tekst van dit lied op de deun van vader Jacob ging als volgt:
Alpe d’huzes, Alpe d’huzes Weet je wat het is? Weet je wat het is?
Ze gaan een berg beklimmen, Ze gaan een berg belkimmen Op hun fiets, Op hun fiets
Geef ze geld, Geef ze geld Voor het goede doel, Voor het goede doel
Dan gaan ze 6x fietsen, Dan gaan ze 6x fietsen Op en af, Op en af
KWF kankerfonds, KWF kankerfonds Help je mee? Help je mee?
Laat je fiets hier wassen, Laat je fiets hier wassen Super schoon! Super schoon!
Kortom een super middag en misschien wel de leukste actie voor Team Montfoort 2012. Na afloop van de actie werd natuurlijk het ingezamelde geld geteld en de opbrengst van deze actie was maar liefst:
416,05 euro!
Geweldig gedaan Inge en klasgenoten van de Fontein.
Boek van de maand maart – Ad Liesker
IJsselstein - De keuze van het boek van de maand maart is geen toevallige. Nu er deze maand vanuit de RTC bijzondere aandacht wordt gevraagd voor Alpe d’Huzes leek het mij logisch dat ik dat, via deze column, ook zou doen.
Op 5 mei 2001 krijgt de dan zeventienjarige Thomas Zijlma te horen dat hij een agressieve vorm van uitgezaaide zaadbalkanker heeft. Vanaf dat moment wist hij het zeker: hij zou niet dood gaan.
In zijn, in 2009 verschenen boek “37 Nietjes”, met als ondertitel: “Levensbedreigend ziek en ongeneeslijk optimistisch” beschrijft hij het traject dat hij daarna heeft afgelegd om weer gezond te worden. Dat traject eindigt uiteindelijk op Alpe d’Huez.
Uiteraard kan ik, in het kort, de inhoud van het boek weergeven. Dat doe ik dit keer niet, want wie kan er beter over dit boek vertellen dan de schrijver zelf.
Na het verschijnen van zijn boek is Thomas een aantal keren in de publiciteit gekomen. Waarde lezer(es), het is nu dus tijd voor enige zelfwerkzaamheid!
Thomas was bij Knevel en van de Brink; ga daarvoor naar:
www.youtube.com/watch?v=eZc8R3efJsw
Een reportage van SBS, ga daarvoor naar:
www.youtube.com/watch?v=elN0da97Py4
Thomas in gesprek met zijn inspirator Lance Armstrong; ga daarvoor naar:
www.nos.nl/video/38746-lotgenoot-maakt-indruk-op-armstrong.html
Thomas in de Avondetappe bij Mart; ga daarvoor naar:
http://nos.nl/video/38770-avondetappe-18-juli.html
Even googlen naar Thomas Zijlma levert ook de nodige informatie op.
Wat vind ik van het boek? Thomas beschrijft deze moeilijke periode in zijn leven realistisch. Ondanks alles weet hij zijn humor te bewaren. Voor zijn behandelende artsen heeft hij mooie omschrijvingen zoals b.v. dokter Nonchalant, dokter Rustig, dokter Doorzetter en dokter Loodgieter, je moet het maar verzinnen. Voor de zusters die hem helpen heeft hij heel veel waardering
Hij geeft ook “technische” informatie over zijn chemokuren. Ooit gehoord van Etoposide, Cisplatinum en Bleomycine?
In het ziekenhuis krijgt hij het boek “Door de pijngrens”, van Lance Armstrong over zijn gevecht tegen kanker en het winnen van de Tour de France. Het lezen ervan is voor hem een extra stimulans om “die verrotte kanker” te verslaan.
Steeds maar weer blijkt de enorme betrokkenheid van zijn vader en moeder, broer, zussen en verdere naaste familie en vrienden. Dat is voor hem heel belangrijk en helpt hem bij zijn gevecht.
Wanneer het echt mis lijkt te gaan, helpt hem alleen nog een experimentele behandelwijze. Het is voor hem vanzelfsprekend dat het daardoor wel goed komt.
En ja, het komt, gelukkig, goed.
Dat hij begint te fietsen is ook al weer zo’n fraai verhaal. Hij vindt bij de vuilnis een oude fiets, knapt die op en gaat zo weer aan zijn conditie in zijn “nieuwe leven” werken. Als hij van Alpe d’Huzes hoort, kan het niet anders dan dat hij daar ook aan mee wil doen.
Hij realiseert zich wel dat hij daar heel, heel hard voor moet trainen. Dat doet hij dan ook. Het lukt hem. Opgewacht door zijn ouders, zusjes, vriendin en vrienden. Zelfs als hij gigantisch aan het afzien is, lukt het hem om onmetelijk gelukkig te zijn.
Een prachtig boek. Ik zou zeggen: verplichte kost voor iedereen die meedoet aan Alpe d’Huzes. Een prachtig document en tevens een bijzondere inspiratiebron.
Zondag 4 maart start wegseizoen RTC Montfoort
Montfoort – Zondag 4 maart is het zover, de start van het wegseizoen 2012. Van oudsher begint het wegseizoen voor toerfietsers op de eerste zondag in maart, dat is ook de rede dat het Fiets Evenementen Programma begint op 1 maart. Dat er al heel lang de hele winter door op de weg wordt gefietst doet hier niets aan af: de 1e zondag van maart begint officieel het wegseizoen, dus ook bij de RTC Montfoort.
Vroeger, toen zeker niet alles beter was, liep het fiets wegseizoen van de eerste zondag in maart tot de laatste zondag in oktober. In de winter maanden werd er bijna niet gefietst, de racefiets en de kleding leende zich er niet voor om er door weer en wind op uit te trekken. Ook bij de profs was er een maanden lange rust pauze, dit is nu niet meer aan de orde. Als het hier winter is wordt er gefietst in Australië en andere tropische oorden. De wielerprof van tegenwoordig kan het zich ook niet meer veroorloven om maanden bijna niets te doen.
Terug naar de nivo van de RTC Montfoort. Op zondag 4 maart starten we met een A groep, een A- of B+ groep, een B groep en een C groep. De hier genoemde groepen zullen zich in de maand maart nader voorstellen. As zondag wordt er in ieder geval als volgt gestart:
De A groep verzamelt om 7.45 uur bij Andre Looman, de coördinator van de A groep is Fred Vergeer; volg het gastenboek voor nadere berichten.
De A- of B+ groep start om 9 uur vanaf de Plaats, de coördinatoren zijn Dick Heek en Kor Schipper; volg het gastenboek voor nadere berichten.
De B groep start om 9 uur vanaf de Plaats; de coördinator is nog niet bekend; volg ook hier het gastenboek voor nadere berichten.
Ten slotte de C groep start om 9.30 uur vanaf de Plaats, de coördinator is Ted de Wit.
Zo te zien voor ieder wat wils, heb je vragen, goede ideeën neem contact op met de coördinator van de betreffende groep en in ieder geval wens ik alle RTC’ers veel fiets plezier het komende seizoen!
Boek van de maand februari – Ad Liesker
IJsselstein - Het is februari. De veldrijders hebben hun WK achter de rug en zijn bezig met “de laatste loodjes” van het seizoen. Heel langzaam maar zeker komt het wielerseizoen 2012 op de weg weer op gang. In Australië is de Tour Down Under gereden.In Argentinië de Ronde van San Louis. De Ronde van Qatar kent inmiddels zijn winnaar. De Ronde van Oman start binnenkort. Wielrennen is inmiddels een sport geworden die wereldwijd wordt bedreven. Maar 25 februari is alles en iedereen weer “op het oude continent” en begint dicht bij huis de Omloop het Nieuwsblad. Het blijft nog wennen deze nieuwe naam. Omloop Het Volk klinkt nog steeds vertrouwder.
In de diverse wielerbladen wordt weer volop aandacht besteed aan de nieuw samengestelde ploegen en hun sponsoren. Mogelijke winnaars van nog te rijden westrijden komen voluit in beeld. Cavendish wordt de nieuwe olympisch kampioen op de weg, wordt er geschreven. Wie wordt de nieuwe sponsor van voorheen Skil Shimano, nu eventjes 1t4i? Gaan de Nederlanders bij het WK in hun eigen land eindelijk de opvolger van Joop Zoetemelk krijgen? Kortom een ongewisse toekomst waarover iedere wielerliefhebber alleen maar kan dromen, filosoferen, en vul verder zelf maar in.
Wat wel vast staat is het wielerverleden.
Onlangs kocht ik in een “alles moet weg winkel” in Nieuwegein voor een alleszins klantvriendelijke prijs het boek “De grootste wielerhelden aller tijden, van Fausto Coppi tot Lance Armstrong: het bijzondere verhaal achter 77 onsterfelijke namen uit de geschiedenis van het wielrennen”.
Dit boek is samengesteld door een aantal journalisten van de grootste sportkrant van Frankrijk: L’Equipe. Deze krant staat vooral bekend wegens zijn grote rol bij de organisatie van de Tour de France en de Rally Paris-Dakar en besteedt veel aandacht aan het Franse rugby en voetbal.
L’Equipe komt oorspronkelijk voort uit het blad L’Auto Vélo, waarvan Henri Desgrange, de stichter van de Tour de France, hoofdredacteur was. Ook Jacques Goddet en Jean-Marie Leblanc, beiden directeur van de Société du Tour de France, werkten voor L’Equipe. Indirect is de krant eigendom van de ASO (Amaury Sport Organisation) de huidige organisatie van de Ronde van Frankrijk.
Het boek bestaat uit 6 hoofdstukken met de volgende prachtige titels: de Onmisbaren, de Ongeëvenaarden, de Heemskinderen, de Onvertelijken, de Eerste Violen en de Klassieken. In ieder hoofdstuk zijn een aantal renners ondergebracht. Over hen wordt het een en ander geschreven met daarbij een aantal, soms mij niet bekende, schitterende zwart-wit foto.
Ik kende alle 77 renners op een na en wel Eugène Letendre (zie foto). Zijn erelijst is ook niet zodanig dat hij, wat mij betreft, in dit boek thuis hoort. Laat ik het maar houden op frans chauvinisme. Wellicht was hij een goede vriend van de journalist.
Het schijnt overigens wel een heel aardige vent geweest te zijn die bevriende journalisten graag uitnodigde om met hem uit grote glazen wijn te komen drinken.
In het boek komen 3 nederlandse wielrenners aan bod: Jan Janssen, Joop Zoetemelk en Hennie Kuiper. Die laatste keuze is misschien een klein beetje verrassend.
Er is ook nog plaats ingeruimd voor één vrouw: Jeannie Longo.
Het mooiste hoofdstuk vind ik: de Klassieken. Hierin komen in beeld: Maurice Garin (Arvier, 3 maart 1871 – Lens, 19 februari 1957)(zie foto), Lucien-Petit Breton, Francois Faber, Alfredo Binda, Eugène Christophe, Henri Pélissier, Nicolas Frantz, André Leducq en Georges Speicher.
Al deze renners zijn inmiddels overleden maar zij hebben allemaal, ieder op hun eigen manier een bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de wielersport.
De mooiste foto is wat mij betreft een foto die gemaakt is tijdens Parijs-Roubaix 1985(l’enfer des pavés). De rennes zijn nauwelijks herkenbaar en lijken wel door een rivier te rijden. Ook dat is de wielersport.fietsen.
Kom je dit boek toevallig ergens tegen, sla het open en geniet.
KWF benefietavond en KWF spinning marathon!
Montfoort – Zondag 19 februari vindt in Montfoort de grootste carnavalsoptocht boven de grote rivieren plaats. Team Montfoort doet ook mee aan deze optocht, om via deze optocht reclame te maken
voor de KWF benefietavond op zaterdag 10 maart en voor de KWF spinningmarathon op zondag 25 maart.
Voor beide evenementen zijn nog plaatsen beschikbaar; wilt u aan 1 of beide evenementen deelnemen wees er dan snel bij, want op=op!
KWF benefietavond- 10 maart
Montfoort - Op 10 maart organiseert team Montfoort 2012 een groot feest in St. Joseph in Montfoort. De opbrengst van dit feest komt ten goede van KWF kankerbestrijding! De kaarten van 10 euro per stuk zijn te koop bij:
Mix en Match, Keizerstraat 8 te Montfoort
Mado, Waterpoort te Montfoort
Primera Kwakkenbos, Kalverstraat 6 te Harmelen
Kom allen naar dit grote feest voor het goede doel en steun KWF kankerbestrijding. De zaal is vanaf 20.30 uur open en om 21 uur begint het feest.
